7 Kasım akşamıydı. Gece geç saatlere kadar uyuyamadım. Arkadaşlarla geç saatlerre kadar muhabbet ettik koğuşta.. Onlar uykuya yenik düştüler. Akşamdan bana verdikleri hatıra defterlerini doldurdum. Çıktım dışarı bir sigara içtim. Hava oldukça soğuktu. Sonra girdim tekrar koğuşa uzandım... ve uyudum.. Sabah 6:30 da son defa başucuma gelmişti Koğuşu kaldıran arkadaş... Hadi dedi son kez "koğuş kalk!" :) Kalktım son kez traşımı oldum. Kahvaltıya gittik arkadaşlarla... Üzerimde artık sivil kyafetim vardı. Kahvaltıda, zeytin, üçken peynir, kayısı, incir ve çay vardı. Kahvaltıyı yaptık her zamanki gibi yemekten sonra sarıldım yine sigarama... İçtimaya 1 sat vardı. Arkadaşlarla vedalaştım, sarıldım... Hüzünlendim biryandan sevindim. Karmaşık bir duygudaydım. İçtimaya saatin geldi bende içtimaya katıldım. Bölük komutanımdan teskere belgemi aldım. Nizamiyeye kadar uğurlandım... Ve artık dönmemecesine gidiyordum... Baktım son kez arkama elimi uzattım ve eyvallah dedim... Darısı başınıza... Sizinde darısı başınıza dostlar...

İnternet cafedeyim. teskerem yanımda valizimde... ve şu an siteye girdim. Günlüğüme belki son kez yazıyorum... Kimbilir... Askerlik... askerlik.... vallahi çözemdim 15 ayı bitirdim ama bana öğrettiği iyi şeyler; disiplin, saygı, sevgi kardeşlik, çok büyük sabır öğretti.

Tüm asker arkadaşlarıma sonsuz sevgilerimi sunarım. Bu site uzun yıllar buralarda olacak...

Vatana bir namus borcum vardı ödedim!
VATAN SAĞOLSUN!

Sevdiklerime kavuşmama 3 gün, 10 saat kaldı diyor şafak! Acayip heyecanlıyım. Aklıma birşey gelmiyor. Herşeyi özledim aklınıza ne gelirse...  Yeniden doğmuş gibiyim sanki... Ama yinede zaman geçmiyor.. Şu 3 gün bile bana çok geliyor inanın...

Valla yazacak bişi kalmadı sanırım...

Şafak 10 çıldıracağım bitmiyor... Bu kadar mı zorlar insanı bu şafak sıkıştırma muhabbeti anlamadım gitti...

Allahım sana şükürler olsun son 1haftam kaldı. Bir gün mutlaka uykudan evde açacağım gözümü... Askerde çarşı izinlerimi neredeyse hepsinin internet kafede geçirdim... Sizlerle aramda bir görüşme yeri olan şu ufacık sitede...

Ne mutlu ben bitiriyorum.. Darısı yeni gelenlerin başına :)

Sevgi ve selametle...
Yine yazacağım çok kısa zaman sonra...

Şafak 24!
Siz değerli ziyaretçilerimin bayramını en içten dileklerimle kutlarım. Ailenizle sevdiklerinizle nice huzur dolu bayramlar inşallah.

Aileden, dostlardan ayrı bir bayram daha geldi geçiyor...
Bu gördüğüm 3. bayram artık sıkılıyorum buralarda bıktım usandım...
Tam üç haftam kaldı. Bir geçiverse de kendimi yine eskisi gibi evimde odamda gözümü açsam diye dua edip duruyorum...

Kalın sağlıcakla..

Günler biraz ağır geçer oldu şu zamanlarda 40 kusur günümüz kaldı. Bitse de gitsek artık yerimizi torunlara bıraksak der olduk. Teskereci komunda olmak meğer ne güzelmiş yaw :) Mıntıka yok... Karışan yok eden yok... sabah erken kalkmak yok nöbetlerde çarşılarda biraz daha töleranslıyız... Şafağımıza saygı var en azından adımız denmiş bi kere onlar teskereci :) 5 hafta sonra evdeyim ömrümün sonuna kadar. Ama arkadaşlardan bu güzel dostluk ortamından ayrılmak zor olacak. Şimdiden özlem duygusu başladı bile. Sevilen arkadaşlarla sivilde görüşebilinecekmiydi bilinmez... Yediğimiz yemek kabı aynı, yattığımız yatak aynı, kelimeler ifade edilemez.. Kardeş den de öte oluyor insan inanın bana...

Ramazan ayındayız herkezin Ramazan-ı şerifini kutlarım.
Akşamları iftar sofrası yapıp aynı masaya 5-10 kişi üşüşüp yemek yemek için birbirimizle yarışıyoruz... Bu göreceğimiz son bayram olacak.. İçimiz buruk evden ayrıyız diye... Bir sevinç bir hüzün geçior günler işte... Sağlık olsun... Vatan sağolsun...

Eyvallah